fimmtudagur, desember 29, 2005

Ingibjörg Þorbergs

Miðvikudaginn 30. nóvember, 2005 - Tónlist - Morgunblaðið

TÓNLIST - Geisladiskur

Hlýlega viðmótið heillaði mig

Ingibjörg Þorbergs - Í sólgulu húsi stjörnugjöf: 4

Öll lög eru eftir Ingibjörgu Þorbergs og allir textar eftir Kristján Hreinsson. Flís annaðist hljóðfæraleik en hana skipa Davíð Þór Jónsson á píanó, Helgi Svavar Helgason á trommur og Valdimar Kolbeinn á kontrabassa.

Hlýlega viðmótið heillaði mig - mynd



Öll lög eru eftir Ingibjörgu Þorbergs og allir textar eftir Kristján Hreinsson. Flís annaðist hljóðfæraleik en hana skipa Davíð Þór Jónsson á píanó, Helgi Svavar Helgason á trommur og Valdimar Kolbeinn á kontrabassa. Auk þess koma stúlkur úr Skólakór Kársness við sögu í nokkrum laganna. Upptöku, hljóðblöndun og hljóðjöfnun annaðist Finnur Hákonarson í Klink & Bank. 12 tónar gefa út.
ÞAÐ mætti halda að gamlar konur væru að komast í tísku. Eðaltöffarinn Jack White úr White Stripes sá um að taka upp plötuna Van Lear Rose með sveitasöngkonunni Lorettu Lynn í fyrra við mikinn fögnuð gagnrýnenda; þjóðlagasöngkonan Vashti Bunyan var að gefa út aðra plötu sína Lookaftering fyrir skemmstu - 35 árum eftir að fyrri platan kom út; og amma Friedberger-systkinanna í Fiery Furnaces er í aðalhlutverki á Rehearsing My Choir, nýjustu plötu Íslandsvinanna. Og nú gefa 12 tónar út plötuna Í sólgulu húsi með nær áttræða lagasmiðnum og söngkonunni Ingibjörgu Þorbergs, einu ástsælasta tónskáldi Íslendinga eins og segir í bæklingi.

Undirritaður skal glaður viðurkenna að hann getur ekki talið mörg lög eftir Ingibjörgu til, þótt eflaust þekki hann mörg þegar hann heyrir þau. Á því verður þó vonandi gerð bragarbót bráðlega því af Sólgulu húsi að dæma er hér á ferðinni sannkallaður snillingur. Lögin fimmtán eru alveg frábær, og límast næstum því vandræðalega vandræðalaust við heilann. Söngrödd Ingibjargar er björt og fögur en hefur þó til að bera fallegt og heillandi vibrato sem er oft einkenni á röddum fólks sem er komið yfir miðjan aldur.

Snilli Ingibjargar má heyra greinilega í lögum eins og "Píanóleikaranum", þar sem hljómagangurinn er í dúr meðan hún syngur:

"Með alúð hann töfrar fram tónana björtu / þeir titra og flæða um sálir og hjörtu / og sælan og fegurðin fara af stað," en skiptir yfir í moll í takt við breytingarnar í textanum:

"en síðan með hrynjandi túlkar hann trega, / svo tendrar hann allt þetta náttúrulega / sem hvötin og löngunin leituðu að."

Að undanskildum "Píanóleikaranum" og nokkrum öðrum ljóðum fjalla textarnir allir um ástina, náttúruna eða blöndu af þessu tvennu. Ljóðin eru öll eftir skáldið Kristján Hreinsson. Textarnir eru yfirleitt góðir og ég held að það sé óhætt að segja að þeir taki flestu því fram sem er ort í íslensku poppi, eins og sjá má á þessu fallega niðurlagi úr "Við hrjóstruga strönd": "Og ekkert fær stöðvað hið ólgandi haf, / þótt öldurnar ljóðunum gleymi, / því bragfræði lífsins í bjargið er skráð / sem bergmál frá ókunnum heimi."

Sjö stúlkur úr Skólakór Kársness syngja með Ingibjörgu í nokkrum laganna. Yfir frammistöðu þeirra er ekki hægt að kvarta. Ég tel þó að útsetningarnar hefðu notið sín betur ef Ingibjörg hefði verið alein með hljómsveitinni, eins og á stærstum hluta plötunnar. Það er helst í þeim lögum sem skólakórinn syngur sem manni finnst að maður sé að hlusta á barnaplötu eða eitthvað í þá veruna. Þó að barnaplötur séu ágætar sem slíkar þá vill maður halda þeim aðskildum frá hinum plötunum í safninu.

Ingibjörgu til stuðnings eru hljóðfæraleikararnir ungu í Flís, en þeir gáfu út skemmtilega plötu í sumar, Vott. Píanóleikarinn Davíð Þór Jónsson á hér frábæra spretti, spilar einfaldan stíl sem er oftar en ekki áhrifaríkari fyrir vikið. Þótt Flís sé djasshljómsveit að upplagi er djassinn sem slíkur ekki mjög áberandi, strákarnir halda sig við einfaldar hljómagerðir og einfalda hrynjandi að mestu. Þeir leyfa sér þó að sleppa fram af sér beislinu annað slagið, t.d. í glettilegri útsetningu á laginu "Krían" þar sem ómstríð tónbil endurspegla garg kríunnar.

Í sólgulu húsi er orðin tíður gestur í geislaspilaranum hjá mér og hún situr eftir í höfðinu á manni löngu eftir að henni lýkur. Á stuttum tíma hefur platan orðið mikill vinur minn. Kannski er það þess vegna sem mér finnst alltaf að Ingibjörg sé að syngja til mín í lok hins frábæra "Er leit ég fyrst í augun þín", en þar segir: "líkt og ég hafi alltaf verið hjá þér".

Atli Bollason

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home